Ойдин СОБИРОВА
(1906-1958)
Уни халқимиз, аввало, адиба сифатида яхши танийди. 1925 йилдаёқ “Янгиликка қадам” драмаси саҳнага қўйилган Ойдин Собирова кейинчалик “Садағанг бўлай, командир”, “Ямоқчи кўчди”, “Чақалоққа чакмонча”, “Ширин келди” каби ҳикоялари билан китобсеварлар орасида машҳур бўлиб кетди.
Адиба аввал “Саодат’’га ўтмишдош бўлган нашрларнинг фаол муаллифларидан бири эди. Унинг кўпгина ҳикоялари шу журнал орқали ўз ўқувчиларини топди. 1950-1953 йилларда эса журналга масъул муҳаррирлик қилди.
Кейинчалик Ойдин Собированинг лавозимига тайинланиб, унинг ишларини давом эттирган Зулфияхоним адибани ўзига устоз деб билди.
Шоиранинг Ойдин Собировага атаб ёзган шеърларида ўзбек насри, ўзбек журналистикасининг ривожига ўз асарлари, қолаверса, хотин-қизлар нашрининг давом этиши, узилиб қолмаслиги, янги номлар билан бойишида алоҳида жонбозлик қилган инсонга катта эҳтиром ҳисси акс этади.
